
طرح بزکوهی دو سر و دوبال نشان بر تاکید فزونی نعمت و محافظت
آرم زیبای دانشگاه تهران، که برگرفته از هنر اعجاز گونه ی گچ بُری های دورره ساسانی در تیسفون است؛ روان شاد، دکتر محسن مقدم با دگرباز آفرینی آن، شاهکاری در حد آن هنر کهن آفریده است(سال 1315).
نمادی بسیار زیبا، پیچیده و پر از پیام (نماد ایران باستان) ! طرح یک بزکوهی با دو سر و دو بال( تاکید بر خواسته) که ریشه ی کهن تر آن را در میان نقاشی های غارها و کوه های ایران(حدود 5000پ.م.)، تندیس های مفرغی و زرین (500 تا 3000 پ.م.)، دست بافت ها( دوره تاریخی)، هم در قالب فرشته ناجی و فزونی دهنده ی نعمت در ایران باستان می ببینم؛ که همه ی آنها برگرفته از کهن اسطوره ی ایرانیان باستان است ( ماری و ماریانه) و ما در بالا سیر گوناگون آن را معرفی کرده ایم.
آن دانشمند بزرگ ایرانی، به زیبایی نمادها و اسطوره های کهن این سرزمین را می شناخته و آن فرشته ناجی ایرانیان باستان (بزکوهی) را در قالب نمادی ریشه دار، پر از پیام و تاکید بر خواسته و آرزوها خلق کرده است؛ به ما خیلی فراوانی نعمت بده و از ما خیلی محافظت کن (بزکوهی دو سر، نوعی دعا).
شگفت آنکه در گچ بری دوره ی ساسانی هم با خط پهلوی دعای فزونی و زایندگی را هنرمند به زیبایی نگاشته است.
کشف سنگ نگاره (۱) ، عکاسی، تدوین و آیکونوگرافی : محمد ناصری فرد
تاریخ : ۱۳۸۸







